Posted by: vmbhonde | एप्रिल 19, 2010

પોતાની જવાબદારી

એક   પરિવાર   છે .. આ   પરિવારના   લોકો   વરચે   બહુ   ઓછા   મતભેદ થાય   છે
 
   પરિવારના   એક   વડીલને   કારણ   પૂછ્યું .   તેણે   સરસ  વાત   કરી .       વડીલે   કહ્યું   કે ,
 
અમારા   પરિવારમાં   દરેક   વ્યકિતને   બે   વાત   શીખવવામાં   આવે   છે ..    
એક ,   નાના   હોય   તેને   પ્રેમ   કરવો . 
 
બે ,   મોટા   હોય   તેનો   આદર   કરવો .  
ઘરની   દરેક   વ્યકિત      વાત   સારી   રીતે   સમજે   છે  અને     રીતે      વર્તન   કરે   છે.
   બે   નિયમથી   બધા   લોકોની   અપેક્ષા   સંતોષાઈ   જાય   છે .
 
   વડીલે   કહ્યું   કે   ઘર હોય   કે કામ ,
 
જો દરેક   વ્યકિતનો   રોલ   ડિફાઇન   હોય   તો   પછી   વાંધો      આવે . 
મારે   શું   કરવાનું   છે મારી   કેટલી   જવાબદારી   છે ?  
એટલું   જો માણસ   સમજી   જાય  તો   તેને   વધુ   મુશ્કેલી   પડતી   નથી .  
 
તકલીફો   ત્યારે   જ ઊભી થાય છે  જયારે   માણસ   બીજાના   કામમાં   ચંચુપાત   કરે છે .
 
આપણે   મોટા   ભાગે   બીજાના   કામ ઉપર નજર રાખીએ   છીએ .  
ઐણે      ખોટું   કર્યું .   આવું   કરીને   એણે   યોગ્ય   નથી   કર્યું .  
બહુ   ઓછા   લોકો   પોતાના   કામ   ઉપર   નજર   રાખે   છે
.
મેં   કર્યું      બરોબર   છે ?   હું   જે કરું   છું   એ મને   શોભે   છે ?  
   જવાબો   જો   માણસ   મેળવી   શકે   તો ઘણા   બધા   સવાલો   હલ  થઈ   જાય .  
આપણે   બીજાનો   ચોકી   પહેરો   કરીએ   છીએ અને  આપણી   જાતને   રેઢી   મૂકી   દઈએ  છીએ
કોઈ   કામ   નાનું   નથી .   કોઈ   કામ   મોટું   નથી . સમજવા   જેવી   વાત   એક    છે   કે દરેક   કામ   મહાન   છે  દરેક   કામનું   મહત્ત્વ   છે   અને   દરેક   કામ   જરૂરી   છે
એક   બોલ્ટ   નીકળી   જાય   તો   આખું   મશીન   તૂટી   પડે .  
બોલ્ટ   દેખાવમાં   ભલે   સાવ   નાનો   રહ્યો   પણ   તેનું   કામ 
બે   વસ્તુને   જોડી   રાખવાનું   છે ..   આપણે      બોલ્ટની  
એટલે   કે   નાના   વ્યકિતની   કદર   કરીએ   છીએ ?  
તમારી   ઓફિસમાં   કે  દુકાનમાં   જે   વ્યકિત   નાનાં   મોટાં   કામ   કરે   છે
      હોય   તો  શું   થાય   તેનો   તમે   કોઈ   દિવસ   વિચાર   કર્યોછે
ઘર   હોય ,   નોકરી – ધંધો   હોય   કે  સમાજ   હોય ,   બે  વાત   યાદ   રાખવી   જોઈએ .  
એક   તો   દરેકના   કામનો   આદર  કરો   અને   બીજું   દરેકને   પોતાનું   કામ   કરવા   દો..
સાથો   સાથ   તમે        કરો  જે   તમારે   કરવાનું   છે ..  
અમદાવાદના   ભરતકુમાર   ભગતે   પોતાના   જીવનની   એક   વાત   સરસ
 
રીતે   લખીને   ઇ – મેલથી   મોકલી   છે.   આજથી   ૧૪  વર્ષ   પહેલાની   વાત   છે
 
ભરતભાઈનો   પુત્ર   રાજિત   બીમાર   પડયો .    ડોકટરે   નિદાન   કર્યું   કે રાજિતને   મેનેન્જાઇટિસ   છે .   બીમારીના   કારણે   રાજિતની   આંખો   નબળી   પડી   ગઈ   હતી .  
એવો   ડર   હતો   કે કદાચ   રાજિતની   આંખો   કાયમ   માટે   ચાલી   જશે . 
ભરતભાઈ   અને   તેમનાં   પત્ની   જાગૃતિબહેન   સતત   ચિંતામાં   રહેતાં   હતાં .  
રાજિતને   બતાવવા   ભરતભાઈ   દવાખાને   ગયા .
ખાનગી   દવાખાનાના   વેઇટિંગ   લોન્જમાં   બેસી   ભરતભાઈ   પોતાનો   વારો   આવવાની   રાહ   જોતા   હતા .  એવામાં   એક  અપંગ   અને   અણસમજુ   દેખાતો   બાળક   દવાખાનામાં   ઘૂસ્યો .
તેના   હાથમાં   અગરબત્તીનાં   પેકેટ્સ   હતાં .   તે   બધાને   પૂછવા   લાગ્યો   કે
અગરબત્તી   લેવી   છે ?  
બાળકને   જોઈને   રિસેપ્શન   કાઉન્ટર   ઉપર   બેઠેલા   માણસે  રાડ   પાડી . 
તું   પાછો   આવી   ગયો ?   ચાલ   બહાર   નીકળ .   તને   ના   પાડી   છે  તો   પણ   ચાલ્યો   આવે   છે
 
બહુ   ખરાબ   રીતે   તેણે   બાળકને   તતડાવ્યો .
ભરતભાઈએ     બાળકને   પૂછ્યું ,   તને   આટલી   ખરાબ   રીતે   ખખડાવે   છે 
તો   પણ   તું   શા માટે   અહીં   આવે   છે ?  
અણસમજુ   દેખાતા     બાળકે   મોટી   વાત   કરી   દીધી .  
બાળકે   કહ્યું   કે ,   હું   મારું   કામ   કરું   છું   અને     તેનું   કામ   કરે   છે .  
મારું   કામ   છે  અગરબત્તી   વેચવાનું ,   એટલે   હું   અગરબત્તી   વેચું   છું .
તેનું   કામ   છે  મને   કાઢી   મૂકવાનું   એટલે      મને   કાઢી   મૂકે   છે ..  
બાળકે   વાત   આગળ   વધારી .   તેણે   કહ્યું   કે  હું   અપંગ   છું .  
ગઈકાલે   મારે   ઘરે   જવામાં   મોડું   થયું .   ઘરે   પહોંરયો   ત્યારે   મારી   મા   રડતી   હતી . 
મેં   તેને   પૂછ્યું   તો   કહ્યું   કે ,   તારી   ચિંતા   થતી   હતી .   તને   કંઈ   થઈ  જાય   તો ?  
બાળકે   તેની   માને   કહ્યું   કે    કામ   તારું   નથી . 
તું   ઘરનું   ઘ્યાન   રાખે   છે,   બધા   માટે   જમવાનું   બનાવે   છે
તારા   બદલે   હું   જમવાનું   બનાવું   તો   તને   ગમે ?   ના ગમે   ને ?
મારી   ચિંતા   કરવાનું   કામ   ભગવાનનું   છે .   ભગવાનનું   કામ   ભગવાનને   કરવા   દે   ને
ભગવાનના   કામમાં   દખલ   કરીશ   તો   ભગવાનને   પણ  નહીં   ગમે !  
ભરતભાઈ   કહે   છે  કે એ  બાળક   તો આટલી   વાત   કરીને   ચાલ્યો   ગયો  
પણ   મને   આખી   જિંદગી   કામ   લાગે   એવો   પાઠ   શીખવાડી   ગયો .  
હું   સાવ   હળવો   થઈ   ગયો .   મને   વિચાર   આવ્યો   કે
હું   દીકરાની   ચિંતા   ખોટી   કરું   છું ..      મારું   કામ   નથી .  
મારું   કામ   તો  છે   તેને   બેસ્ટ   ટ્રીટમેન્ટ   અપવવાનું ,  
તેનું   જતન   કરવાનું   અને   તેને   પોતાના   દર્દમાં   રાહત   થાય   તેવા   પ્રયત્ન   કરવાનું .
હું   મારું   કામ   કરું   અને   બીજું   કામ   જેનું   છે એના   ઉપર   છોડી   દઉ
ભગવાને   તેનું   કામ   કર્યું .   ભરતભાઈ   અને   જાગૃતિબહેન   કહે   છે 
કે      બાળકની   વાત   અમને   જીવનનાં   ડગલે   અને   પગલે   કામ   લાગી   છે
કર્મના   સિદ્ધાંતમાં   એક   વાત   અદૃશ્ય   રીતે   પણ  કહેવામાં   આવી   છે .  
કર્મ   કરશો   એટલે   ફળ  તો  મળવાનું      છે .
સનાતન   સત્ય     છે  કે   સારું   કામ   કરશો   તો સારું   ફળ  મળશે  
અને   ખરાબ   કામ   કરશો   તો   ખરાબ   ફળ  પણ   મળવાનું      છે.  
તમારા   કામને   ઓળખો .   તમારા   કામને   એન્જોય   કરો .  
બસ   એટલું   તપાસતા   રહો   કે   મારે   જે   રોલ   ભજવવાનો   છે
  હું   સરખી   રીતે   ભજવું   છું   કે  નહીં ?
છેલ્લો   સીન   ઇશ્વરે   તમને   જેવા   બનાવ્યા   હોય     
કરતાં   સહેજ   પણ   ઊતરતા      બનવું ,   એમાં      તમારું   ગૌરવ   છે એક   પરિવાર   છે ..                                                                                                                                           

HARNISH BHATT” <hkbhatt123@yahoo.co.in           12/12/09


तुमचा अभिप्राय नोंदवा

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / बदल )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / बदल )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / बदल )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / बदल )

Connecting to %s

प्रवर्ग

%d bloggers like this: